Dlaczego dobra woda nie może się skończyć

Dlaczego dobra woda nie może być pozbawiona składników

Na pierwszy rzut oka brzmi to logicznie: należy odfiltrować wszystko, a wtedy woda będzie czysta. A czystość jest dobra. Dokładnie tak działają systemy odwróconej osmozy. Przepuszczają wodę przez półprzepuszczalną membranę, która zatrzymuje praktycznie wszystko – zanieczyszczenia, wapń, ale także wszystkie minerały i pierwiastki śladowe. W rezultacie otrzymujemy wodę, która praktycznie nie występuje w naturze.

Problem polega na tym, że membrana ta nie rozróżnia tego, co dobre, od tego, co złe. Usuwa wszystko.

Dlaczego Państwa organizm potrzebuje minerałów zawartych w wodzie

Wapń: jeden z najważniejszych minerałów dla kości i zębów. Wapń bierze jednak również udział w krzepnięciu krwi, skurczach mięśni oraz przekazywaniu sygnałów między komórkami nerwowymi. Niedobór wapnia może w dłuższej perspektywie prowadzić do osteoporozy. Szczególnie dla osób na diecie wegańskiej lub osób z nietolerancją białka mleka wapń zawarty w wodzie pitnej stanowi cenne uzupełnienie. Biodostępność wapnia zawartego w wodzie jest dobra: badania wskazują na współczynnik wchłaniania wynoszący od 37 do 49% – porównywalny z tym w przypadku mleka.

Magnez: Nie ma prawie żadnej funkcji komórkowej, na którą magnez nie miałby wpływu. Uczestniczy on w metabolizmie energetycznym, wspomaga funkcjonowanie mięśni i układu nerwowego oraz odgrywa rolę w budowie tkanki kostnej. Magnez jest również ważny dla układu sercowo-naczyniowego i ośrodkowego układu nerwowego.

Potas i sód: Razem zapewniają one tzw. napięcie życiowe błony komórkowej – potencjał elektryczny, który stanowi podstawę komunikacji między komórkami. Bez tej równowagi nerwy nie mogłyby przekazywać sygnałów, a mięśnie nie mogłyby się kurczyć.

Pierwiunki śladowe: cynk, krzem, bor i inne pierwiunki śladowe występują w naturalnej wodzie źródlanej w niewielkich, ale cennych ilościach. Wspomagają one układ odpornościowy, regenerację komórek i wzrost. W naturze przedostają się one do wody podczas przepływu przez różne warstwy skalne.

Co mówią badania

Światowa Organizacja Zdrowia (WHO) wyraża się w tej kwestii jasno: odsolona woda pitna musi być wzbogacona w minerały. Stanowisko to opiera się na obszernych badaniach, które wykazują, że długotrwałe spożywanie wody ubogiej w minerały niesie ze sobą zagrożenia dla zdrowia.

Badania przeprowadzone w Czechach i na Słowacji wykazały u osób regularnie pijących wodę osmotyczną częstsze występowanie skurczów mięśni, zmęczenia i zaburzeń elektrolitowych. Woda uboga w wapń wiąże się z wyższym ryzykiem złamań kości u dzieci. Zaobserwowano również powiązania z przedwczesnymi porodami i niską masą urodzeniową. WHO zwraca uwagę, że woda zdemineralizowana może być szczególnie niebezpieczna dla kobiet w ciąży i karmiących piersią.

Często pomijany aspekt: gotowanie na wodzie demineralizowanej powoduje dodatkową utratę minerałów z żywności. Badania szacują utratę wapnia i magnezu na około 60%. W przypadku pierwiastków śladowych, takich jak kobalt, wynosi ona nawet ponad 80%. Woda „wyciąga” minerały z pożywienia, ponieważ sama jest ich tak uboga – jest to efekt osmotyczny.

Natomiast woda pitna zawierająca wystarczającą ilość wapnia i magnezu w wymierny sposób zmniejsza ryzyko chorób układu krążenia. Szczególnie uderzające jest to, że ryzyko nagłej śmierci sercowej znacznie wzrasta w przypadku wody ubogiej w minerały.

Stanowisko przeciwne – i dlaczego nie wyjaśnia ono wszystkiego

Niektórzy naukowcy twierdzą, że ilości minerałów przyjmowanych wraz z wodą są znikome w porównaniu z ilościami dostarczanymi wraz z pożywieniem. Trzy i pół kromki chleba pełnoziarnistego pokrywa około połowy dziennego zapotrzebowania dorosłego człowieka na magnez – aby przyjąć taką samą ilość wraz z wodą, należałoby wypić ponad 12 litrów.

Z matematycznego punktu widzenia jest to prawda. Pomija to jednak dwie kwestie: po pierwsze, w przypadku wody nie chodzi tylko o ilość minerałów, ale także o ich biodostępność. Minerały rozpuszczone w wodzie są szczególnie dobrze przyswajalne przez organizm. Po drugie, minerały zawarte w wodzie pełnią funkcję strukturyzującą – wpływają na tworzenie się klastrów, a tym samym na właściwości samej wody.

Podejście MAUNAWAI

Obieramy inną drogę niż osmoza odwrotna. Nasza technologia Pi w sposób ukierunkowany usuwa szkodliwe substancje – zachowując jednocześnie cenne minerały i pierwiastki śladowe. Co więcej: dzięki 21 wysoce porowatym ceramikom mineralnym równowaga mineralna wody zostaje przywrócona.

W rezultacie otrzymujemy wodę, która jest nie tylko czysta, ale także bogata – tak jak przewidziała to natura. Nie jest to woda pozbawiona składników odżywczych, która pozbawia organizm minerałów, lecz woda, która go odżywia.

Smak jako cecha jakości

Istnieje prosty test, który każdy może wykonać samodzielnie: wypij szklankę wody osmotycznej, a następnie szklankę wody MAUNAWAI. Różnica jest odczuwalna natychmiast. Woda z osmozy często smakuje mdło i jest pozbawiona charakteru – niektórzy opisują ją jako „martwą”. Woda MAUNAWAI ma smak, świeżość i pełnię. Wynika to z obecności minerałów, które nadają wodzie nie tylko właściwości prozdrowotne, ale także jej charakter.

W naturze woda pozbawiona minerałów praktycznie nie występuje. Każde źródło, każdy strumień, każde jezioro zawiera minerały – są one częścią naturalnego obiegu. Pijąc wodę, która utraciła wszystkie minerały, pijemy coś, co w naturze nie istnieje. Nasze ciało nie jest do tego przystosowane.

Dobra woda nie musi być idealnie czysta. Musi być mądrze filtrowana – oczyszczona z tego, co nie powinno się w niej znaleźć, i bogata w to, czego potrzebuje Państwa organizm. To jest sedno filozofii MAUNAWAI: nie usuwać wszystkiego, ale zachować to, co właściwe.

Jeśli chcą Państwo dowiedzieć się więcej o tym, jak nasza technologia Pi zapewnia tę równowagę, proszę przeczytać sekcję „Nasza technologia”.

Kilka słów na temat debaty

Dyskusja na temat minerałów w wodzie jest żywa w środowisku fachowym – i bardzo dobrze. Obie strony mają swoje argumenty, a my szanujemy również stanowisko tych, którzy uważają, że wkład wody pitnej w zaopatrzenie organizmu w minerały jest niewielki. To, co ma dla nas decydujące znaczenie: WHO jednoznacznie zaleca, aby nie używać wody demineralizowanej jako wody pitnej. A badania dotyczące zagrożeń dla zdrowia związanych z wodą ubogą w minerały są zbyt liczne, by je zignorować. Wybraliśmy drogę, która wydaje się nam – i naturze – najbardziej sensowna.