Waarom de structuur van uw water net zo belangrijk is als de zuiverheid ervan
Watermoleculen ordenen zich in clusters – dynamische structuren die zich voortdurend opnieuw vormen. Natuurlijk bronwater heeft bijzonder geordende structuren. Deze ordening helpt uw aquaporines (watertransportkanalen in de cellen) om water efficiënter op te nemen.
- Aquaporines (Nobelprijs 2003 voor Peter Agre) zijn gespecialiseerde waterkanalen in het celmembraan
- Hexagonale waterclusters vormen zich van nature in bronnen en in celwater
- IIREC-metingen tonen aan: MAUNAWAI-water heeft een karakteristieke vitale frequentie van 22,5 Hz
- Cope (1969) toonde aan dat celwater zich in een geordende toestand bevindt – in tegenstelling tot leidingwater
- Natuurlijke zwaartekracht en mineralen bepalen de waterstructuur – en dat is precies wat MAUNAWAI nabootst
Waarom de structuur van uw water ertoe doet
Het ene water is het andere niet. Dat klinkt verrassend, want chemisch gezien is water altijd H₂O – twee waterstofatomen, één zuurstofatoom. Maar de manier waarop de afzonderlijke watermoleculen zich samenvoegen, maakt een aanzienlijk verschil. Net zoals koolstof zowel in de vorm van diamant als grafiet kan voorkomen, kent ook water verschillende structurele toestanden.Hoe watermoleculen zich organiseren
Watermoleculen staan niet op zichzelf – ze verbinden zich via zogenaamde waterstofbruggen tot grotere groepen, die clusters worden genoemd. Deze verbindingen zijn niet vast zoals bij een kristal, maar dynamisch: ze ontstaan en lossen zich binnen fracties van seconden weer op. Toch ontstaan daarbij terugkerende patronen en structuren.
In natuurlijk bronwater, dat tijdens zijn weg door gesteentelagen wordt gefilterd en gemineraliseerd, ontstaan bijzonder geordende structuren. De wisselwerking met mineralen en de beweging over stenen en door smalle spleten bepalen de clustervorming van het water. Onderzoekers onderscheiden daarbij verschillende vormen – bijzonder bekend zijn hexagonale structuren, dat wil zeggen zeshoekige rangschikkingen van watermoleculen, die in natuurlijke bronnen en in de buurt van biologische celmembranen worden waargenomen.
De sleutel tot de cel: aquaporines
Hoe water uw cellen binnendringt, behoort tot de meest fascinerende ontdekkingen van de moderne biologie. In 2003 ontving de Amerikaanse arts en moleculair bioloog Peter Agre de Nobelprijs voor Scheikunde – voor de ontdekking van aquaporines. Deze minuscule eiwitkanalen in het celmembraan functioneren als zeer gespecialiseerde sluizen: ze laten water door, maar houden andere stoffen – zelfs protonen – buiten.
Agre had de aquaporines in 1992 min of meer bij toeval ontdekt, terwijl hij aan de Johns Hopkins University aan eiwitten van rode bloedcellen werkte. Tegenwoordig weten we dat aquaporines in vrijwel alle weefsels voorkomen en een centrale rol spelen: ze zijn verantwoordelijk voor de vorming van hersenvocht, traanvocht, zweet, speeksel en de concentratie van de urine in de nieren. Alleen al in de nieren wordt dagelijks het grootste deel van de ongeveer 170 liter primaire urine via aquaporines teruggewonnen.
Het transport via aquaporines is een gericht proces: de watermoleculen rijgen zich één voor één op en passeren het kanaal in een bepaalde richting – geleid door het elektrische veld van het eiwit. De structuur en de eigenschappen van de watermoleculen spelen daarbij een belangrijke rol.
Waarom de waterstructuur belangrijk is voor uw cellen
Al in 1969 toonde onderzoeker F. W. Cope aan dat water in levende organismen overwegend in een geordende toestand voorkomt – in tegenstelling tot water in een glas. Sindsdien hebben talrijke studies het belang van de waterstructuur in biologische systemen onderzocht.
Beschouw uw cellen als kleine fabrieken. De aquaporines zijn de toegangsdeuren. Om de productie soepel te laten verlopen, moet het juiste materiaal in de juiste vorm worden aangevoerd. Water dat qua structuur lijkt op het lichaamseigen celwater, kan efficiënter door de aquaporines worden getransporteerd. Dat is de basisgedachte achter het concept van 'levend water'.
Hoe belangrijk goed functionerende aquaporines zijn, blijkt ook uit medische bevindingen: de effectiviteit van het watertransport door aquaporines is cruciaal voor de regulering van de vochtbalans. Verschillende vormen van uitdroging – en ook de gevoeligheid voor hitte – hangen rechtstreeks samen met de werking van deze waterkanalen. Tijdens de Europese hittegolven waren veel sterfgevallen te wijten aan problemen bij het handhaven van de vochtbalans, waarbij aquaporines een cruciale rol spelen.
Transparantie: wat vaststaat en wat niet
Het onderzoek naar zogenaamd „gestructureerd water” is een actief onderzoeksgebied. Het bestaan van aquaporines en hun functie zijn vaststaande wetenschappelijke feiten – daar is de Nobelprijs voor uitgereikt. De vraag hoe de structuur van het water het transport door aquaporines beïnvloedt, wordt nog onderzocht. Bij MAUNAWAI richten wij ons op wat meetbaar en aantoonbaar is – en zijn wij eerlijk over de punten waarop de wetenschap nog op zoek is naar antwoorden.
Wat heeft dit met MAUNAWAI te maken?
Onafhankelijk onderzoek van het IIREC-instituut heeft aangetoond dat MAUNAWAI-water na filtratie karakteristieke resonantiesignalen vertoont – waaronder een uitgesproken vitale frequentie van 22,5 Hz, die in verband wordt gebracht met celvernieuwing en de functie van celmembranen. Door het MAUNAWAI-filterproces krijgt het water eigenschappen die lijken op die van natuurlijk celwater.
De PI-Technologie bootst het natuurlijke regeneratieproces na dat water in de natuur doorloopt: filtratie door verschillende gesteentelagen, contact met mineralen, beweging en werveling. Het resultaat is water dat niet alleen chemisch gezuiverd is, maar ook qua structuur is bewerkt.
Simpel gezegd: ons filterproces geeft het water zijn natuurlijke orde terug – net zoals dat het geval zou zijn in een bergbron. Niet door toevoegingen, maar door een proces dat de natuur nabootst.
Wat betekent dit voor uw dagelijks leven?
Als u leidingwater drinkt, heeft het op weg naar uw kraan een lange reis achter de rug: behandeling in het waterleidingbedrijf, druk door kilometerslange leidingen, urenlange stilstand in de leidingen in huis. Deze processen kunnen de natuurlijke structuur van het water veranderen. Het water is daarna chemisch in orde – maar het heeft zijn natuurlijke dynamiek verloren.
MAUNAWAI grijpt in aan het einde van dit traject en geeft het water door het PI-Filterproces de kans om zich te regenereren – net zoals dat in de natuur zou gebeuren wanneer het door gesteentelagen sijpelt, over rotsen stroomt en in een bron aan de oppervlakte komt.
Levend water in het dagelijks leven
Veel van onze klanten melden dat MAUNAWAI-water anders aanvoelt en anders smaakt dan gewoon leidingwater – zachter, frisser, „levendiger”. Dat zijn natuurlijk subjectieve indrukken. Maar ze sluiten aan bij het idee dat water meer is dan zijn chemische formule. Probeer het zelf. U zult het verschil proeven.
Hoe ons filterproces stap voor stap de natuurlijke weg van het water van de wolk naar de bron nabootst, leest u in de rubriek Onze technologie – 'Naar het voorbeeld van de natuur'.