Wat er te zien is als water verdampt
Verdampingsbeelden maken zichtbaar wat chemische analyses niet kunnen vaststellen: de structurele kwaliteit van water. MAUNAWAI-water onderscheidt zich daarbij duidelijk van ongefilterd leidingwater.
- De methode is ontwikkeld aan de Universiteit van Stuttgart en toont de ordeningsstructuur van water onder de microscoop.
- Leidingwater laat dichte, ongestructureerde patronen achter met uitgesproken zoutranden. MAUNAWAI-water vertoont geordende, kristalachtige vormen.
- Osmosewater en gedestilleerd water scoorden bij deze methode slechter dan het MAUNAWAI-filtraat, ondanks een lagere verontreiniging.
- De structurele kwaliteit van het MAUNAWAI-water was vergelijkbaar met die van natuurlijk bronwater.
- Deze methode vormt een aanvulling op de chemische analyse: ze laat zien wat grenswaarden en meetwaarden alleen niet kunnen zeggen.
Wat donkerveldmicroscopische beelden over uw water onthullen
Wanneer u naar een glas water kijkt, ziet het er altijd hetzelfde uit: helder, kleurloos, onopvallend. Maar achter deze schijnbare uniformiteit gaat een verborgen wereld schuil van structuren en ordeningspatronen die met het blote oog niet zichtbaar zijn. Het microscopisch wateronderzoek maakt deze wereld zichtbaar en laat u zien wat conventionele analyses niet kunnen vaststellen.
De methode: verdampingsbeelden
De techniek van de verdampingsbeelden, ontwikkeld door Ruth Kübler en verder ontwikkeld door prof. dr. Bernd Kröplin aan de Universiteit van Stuttgart, werkt volgens een eenvoudig maar veelzeggend principe: een kleine waterdruppel wordt op een glazen objectglaasje aangebracht en droogt onder gecontroleerde omstandigheden aan de lucht. Daarbij laat deze een soort stempelafdruk achter, een uniek patroon dat informatie verschaft over de meest uiteenlopende invloeden op de waterstructuur.
De documentatie vindt plaats met donkerveldmicroscopie bij een totale vergroting van 40 tot 200 keer. De glazen objectglaasjes worden gereinigd met absorberend, maar slijtvast papier, er worden steriele druppels met een diameter van drie tot vier millimeter op aangebracht en deze worden onder optimale omgevingsomstandigheden aan de lucht gedroogd. Elke druppelafbeelding is uniek, maar bij herhaling onder dezelfde omstandigheden komt een bepaald basispatroon naar voren. Uit dit patroon kunnen deskundigen conclusies trekken over de zuiverheid, het mineraalgehalte, de oorspronkelijkheid en de levendigheid van het water, eigenschappen die met conventionele chemische analyse niet kunnen worden vastgesteld.
Hoe verdampingsbeelden te interpreteren
Om verdampingsbeelden te begrijpen, moet men enkele ervaringsregels kennen. Mineraalrijk, met name „hard” water vertoont in het beeld een zeer dichte structuur.
Dikke witte randen duiden op een concentratie van zouten. De structuur van het water zelf is in dit geval slechts zwak uitgesproken, wat typisch is voor onbehandeld leidingwater of water dat alleen door een eenvoudig huishoudfilter is gelopen.
Losse of gelijkmatig verspreide structuren duiden daarentegen, bij een gelijk mineraalgehalte, erop dat het water zelf een sterkere structurerende kracht bezit. Regelmatig geordende ringvormingen en kristalachtige vormen zijn tekenen van een hoge mate van orde; deskundigen spreken van coherentie.
Wat de beelden van MAUNAWAI-water laten zien
De onderzoeken werden uitgevoerd op leidingwater uit verschillende steden, waaronder Stuttgart-Vaihingen, Boedapest en Pécs in Zuid-Hongarije. In alle gevallen werd het water vóór en na de filtering door het MAUNAWAI-systeem vergeleken.
De resultaten waren consistent en indrukwekkend:
Terwijl de verdampingsbeelden van het ongefilterde leidingwater dichte, ongestructureerde patronen met uitgesproken zoutranden lieten zien, presenteerde het door MAUNAWAI gefilterde water zich in een geheel ander beeld. Berthold Heusel, hoofdonderzoeker aan het Instituut voor Statica en Dynamica van de Universiteit van Stuttgart, beschreef de structuur als „gelijkmatig gevormd, met organisch-harmonieuze kristalvormen, en een qua kleur gedifferentieerd en geordend beeld.”
Bijzonder opvallend: de verdampingsbeelden van het MAUNAWAI-water vertoonden zowel concentrische ringen als kristalachtige structuren die doen denken aan ijskristallen. Volgens de huidige stand van de kennis is deze hoge mate van orde de sleutel tot de vitaliteit van het water en een aanwijzing voor de biologische kwaliteit ervan.
De vergelijking met ander water
Ook de directe vergelijking met anders behandeld water was veelzeggend.
Osmosewater en gedestilleerd water vertoonden in de verdampingsbeelden duidelijk andere patronen dan het MAUNAWAI-filtraat: minder gestructureerd, minder levendig, minder geordend. Dat is niet verrassend: osmoseprocessen verwijderen vrijwel alle opgeloste stoffen uit het water, inclusief de mineralen die belangrijk zijn voor de structuurvorming. Het MAUNAWAI-filtraat daarentegen vertoonde een kwaliteit die verbazingwekkend dicht in de buurt kwam van die van natuurlijk bronwater. De natuurlijke balans tussen zuivering en behoud van mineralen, die kenmerkend is voor de MAUNAWAI-aanpak, was duidelijk te zien in de beelden.
Ter vergelijking werd ook water uit de historische Zim-Zim-bron bij Mekka onderzocht, een bronwater waaraan al eeuwenlang bijzondere eigenschappen worden toegeschreven. De verdampingsbeelden van het MAUNAWAI-water vertoonden structurele overeenkomsten met dit natuurlijke referentiewater, een indrukwekkend bewijs van het vermogen van het MAUNAWAI-systeem om de natuurlijke kwaliteit van bronwater na te bootsen.
Wetenschappelijke achtergrond van de methode
De verdampingsbeeldtechniek lijkt op het eerste gezicht misschien ongebruikelijk, maar berust op een solide wetenschappelijke basis. Beeldvormende technieken zijn niet meer weg te denken uit de wetenschap, van röntgendiagnostiek en kernresonantie tot positronemissietomografie. Bij het onderzoek naar water hebben dergelijke methoden nog niet de brede erkenning van de academische wetenschap gevonden, maar gerenommeerde wetenschappers zoals prof. dr. Kröplin hebben de zeggingskracht ervan in talrijke studies aangetoond.
Ook de Japanse onderzoeker dr. Masaru Emoto heeft met zijn kristallisatiebeelden veel mensen ervan bewust gemaakt dat water eigenschappen bezit waarover de gangbare wetenschappelijke parameters geen uitspraken kunnen doen. Emoto had de beeldvormende techniek ontwikkeld nadat hij met strikt wetenschappelijk onderzoek naar water met behulp van magnetische resonantie geen weerklank vond bij het grote publiek. Dit toont het bijzondere voordeel van beeldvormende technieken aan: ze maken complexe wetenschappelijke verbanden direct toegankelijk en begrijpelijk.
12 ordeningscriteria
Ruth Kübler en Berthold Heusel hebben deze druppelafbeeldingen jarenlang systematisch geanalyseerd. Zij vergeleken water uit beroemde bronnen zoals Lourdes, de Zamzam-bron in Mekka, de Averser Rijn in Zwitserland of het Bodenmeer met leidingwater, gedestilleerd water en water uit omgekeerde-osmose-installaties. Uit deze observaties zijn twaalf ordeningscriteria voortgekomen, die tegenwoordig gelden als maatstaf voor de structurele kwaliteit van water.
1. Duidelijkheid
Duidelijke contouren en contrasten, duidelijk naar voren treden van structurele elementen, uitstraling
Arteser-fontein, Rottenburg
2. Vormgeving
De vorming van organische vormen zoals kristallen, samenhang in de zin van een verband tussen vormen
De Zamzam-bron, Mekka
3. Openheid
Een losse structuur, lichtheid, doorzichtigheid
De Averser Rijn, Zwitserland
4. Vorming van een omhulsel
Vorming van een verbindende en omhullende fijnstructuur
Bron van Lourdes
5. Centrering
Concentrische opstelling van de structuur rond een middelpunt, stralen naar binnen
"Black Forest"-mineraalwater
6. Complexiteit
Een geordende fijnstructuur, differentiatie tot in de kleinste details en in complexe vormen
Altar-bron, Altötting
7. Evenwicht
Evenwichtige verhoudingen, balans tussen de verschillende ruimtes, een harmonieuze uitstraling
Bodensee
8. Intensiteit
Diepte en intensiteit van de beeldwerking
St. Ottilien, Freiburg
9. Straling
Stralen vanuit het centrum naar buiten, een uitbreiding van de structuur van binnen naar buiten
Ganges, Haidakan
10. Regeling
Orde in de algemene structuur en in de opbouw van de structuur
Kellerbrunnen, Bad Cannstatt
11. Multidimensionaliteit
Kosmische uitstraling, „de kosmos in een waterdruppel”
Dauw op vrouwenmantel
12. Totaliteit
Samenhang in de zin van een geheel, de vorming van volledige en ronde druppels, afgeronde vormen, integratie van openingen in de structuur, hiaten in de structuur en vreemde voorwerpen
MAUNAWAI Water
Weerstand tegen elektrosmog
Een aanvullend onderzoek leverde een fascinerend resultaat op: door MAUNAWAI gefilterd water vertoont ook onder invloed van mobiele straling een stabiele druppelstructuur. Terwijl onbehandeld leidingwater onder de straling van een DECT-basisstation zijn structuur duidelijk veranderde – de rand werd breed en scheurde – reageerde het MAUNAWAI-water juist andersom: de oorspronkelijke structuur werd versterkt, het druppelbeeld werd scherper. Dit wijst erop dat goed gestructureerd water een natuurlijke weerstand heeft tegen elektromagnetische storingen.
Een afbeelding zegt meer dan duizend meetwaarden
Verdampingsbeelden vervangen geen chemische analyse, maar vullen deze aan met een belangrijke dimensie. Ze tonen de biologische kwaliteit van het water, die met conventionele meetmethoden niet kan worden vastgelegd. Het Chinese gezegde „Een beeld zegt meer dan duizend woorden” is hier bijzonder van toepassing: wat cijfers en grenswaarden niet kunnen uitdrukken, wordt in de verdampingsbeelden direct zichtbaar.
Als u meer wilt weten over de wetenschappelijke grondslagen van de waterstructuur , raden wij u de rubriek „Onze technologie” aan, met name het onderdeel „Naar het voorbeeld van de natuur”.